Low-keys

Sinds ik fotografeer maak ik al veel low-key portretten. Lange tijd maakte ik ze eigenlijk altijd in het zwart/wit. Veel fotografen doen dit, en vaak zijn het ook hele mooie resultaten. Sinds een tijdje gebruik ik ook kleur bij deze portretten, en mits je het subtiel gebruikt kan het ook heel erg goed werken.

Licht, donker en schaduw

Wat bedoel ik nou precies met low-key? Bij deze foto’s gebruik ik eigenlijk zo weinig mogelijk light, een klein beetje licht in het gezicht of juist spelen met schaduwen in het gezicht is heel mooi. Bij de eerste lowkey shoots zette ik klakkeloos alles om in zwart/wit en lette ik met name op waar het licht precies viel, maar ik lette nooit zo heel erg goed op of het deel dat belicht werd ook eigenlijk wel goed belicht werd. Met wat rommelen aan de schuifjes in Lightroom, kwam er dan best wel weer een goed resultaat uit.

De laatste tijd stuur ik het licht eigenlijk nog net zo, maar zorg ook dat wat er belicht wordt ook echt goed belicht is. Dat resulteert er dan ook in dat de foto’s zich ook beter lenen voor kleur. En soms zelf mooier zij in kleur dan in zwart/wit.

Naast het deel waar licht op valt heb je het deel waar geen licht op valt en wat je dus niet ziet, de overgang daartussen kan heel bepalend zijn, is dat een harde overgang dan is de foto ook een stuk strakker, gebruik je zacht licht en is de overgang naar het donker een mooi steeds donker wordende overgang, zul je merken dat de foto een stuk zachter, vriendelijker, en warmer oogt.

Daarnaast heb je delen waar het licht niet op valt omdat het tegengehouden wordt. Soms is het mooi om een hand mee te pakken, of lijnen in het lichaam te benadrukken met deze schaduwen. Maar soms is het ook lastig om net dat goede beeld te krijgen omdat bijvoorbeeld een neus het licht blokkeerd en daardoor een rare driehoekige schaduw midden in het gezicht ontstaat.

Kleding bij low-key foto’s

Het is niet voor niets dat bij veel low-key fotografen snel neigen naar artistiek naakt of boudoir-fotografie. Het spel met schaduw is natuurlijk prachtig om bepaalde delen wel of juist niet te laten zien. Is iemand volledig in het zwart gekleed dan is het lastig om daar vorm in aan te brengen met licht, want zwart reflecteert niet natuurlijk. Witte kleding zou juist veel te veel licht laten zien. Met huidtinten kun je op een veel eenvoudigere manier iets wel op niet laten zien. Door bijvoorbeeld van achteren te belichten kun je op een hele mooie manier de contouren van een lichaam laten zien, dit zie je veel bij bodyscapes. Ik vind het zelf mooi om op die manier bijvoorbeeld tatoeages te laten zien.
Persoonlijk vind ik dat het veel gebruikt wordt om maar gewoon naakte modellen te fotograferen onder het mom van “Artistiek naakt”. Meestal zie ik dan steeds dezelfde soort foto’s, eigenlijk zijn ze allemaal al gemaakt.

Nu ligt bij mij de focus vooral op portretten, maar als er een model is met mooie hakken en benen, waarom niet gewoon eens die benen erop zetten ? Moet dat naakt? nee zeker niet. Een jurkje of rokje voldoet prima, maar geef de “kijker” ook echt iets om naar te kijken, maak het mooi, zoek een mooie pose, werk met je model en het licht, zorg dat het een samenspel is. Onthul een klein beetje met licht en laat de kijker raden naar wat er in het donker is.

Dus….

Dus hou je van low-key fotograferen, experimenteer, wees precies, beeld je in wat de kijker zou willen zien, en wees creatief! Soms werkt het en soms werkt het niet, maar probeer elke keer te leren. Zonder licht geen schaduw om mee te werken. En fotografen, daag jezelf eens uit, gebruik kleur, gebruik kleding, gebruik alles wat in de buurt is en ga opzoek naar dat ene bijzondere beeld.

© 2019 BLOG . Powered by WordPress. Theme by Viva Themes.